Në një intervistë në emisionin “Real Story” në ABC News, Geri Kokalari aktivist shqiptaro-amerikan foli për aferat e shpërthimit të Gërdecit.
Gjatë intervistës, ai rrëfeu takimin me Kosta Trebickën duke thënë se njiheshin përpara të ndodhte Gërdeci.
Pjesë nga intervista;
Sokol Balla: Në zyrën time kam të varur botimin e New York Times të dt. 27 mars që flet për municionet që çmontoheshin në Gërdec dhe ripaketoheshin për në Afganistan. Ju keni patur një rol në botimin e këtij artikulli, për të cilin z. Berisha e dini si e quajti.
Geri Kokalari: Një letër tualeti
Sokol Balla: Ishte një letër tualeti që tronditi politikën amerikane dhe shqiptare. Ju keni patur një rol në këtë artikull keni patur një aktivitetet shumë të fortë kontrollues ndaj dy qeverive. Cili ka qenë roli juaj?
Geri Kokalari: Mua më pëlqen të mendoj për veten time si një person me një dritë, dhe të zbuloj buburreca dhe zakonisht buburrecat largohen kur unë i drejtoj dritën por Kosta Trebickën unë e njihja nga më parë, përpara kësaj afere. Ai më kontaktoi në New York për arsye biznesi. Ai e dinte që unë isha i përfshirë në biznes dhe donte të më takonte, dhe qëndruam në kontakt përgjatë viteve. Në fakt unë e pash përgjatë luftës në Kosovë isha në Tiranë dhe e takova gjatë asaj kohe. U humbën pak lidhjet dhe pastaj po bënte pak zhurmë dhe në atë kohë unë mendoj se ai mendonte se nuk iu dha një marrëveshje e duhur për kontratën e armatimeve. Kur më mori mua në telefon më tha ‘Geri unë kam disa regjistrime të bisedimeve. Nuk dija asgjë për Diverolin në atë kohë, ka disa kopje të kontratave ka dokumente të ndryshme dhe ka informacione për kompani në Qipro. Më tha do ti shohësh, i thash patjetër, do të isha shumë i interesuar t’i shihja. Nisëm të flisnim për këto dhe mendova se ishte shumë e rëndësishme për t’u ekspozuar. Dikush si Berisha dhe djali i tij po operonin në fshehtësi dhe unë vura dritën mbi ta. Pash për një kohë për njerëz të ndryshëm në median amerikane dhe atë shqiptare mund ta kishim bërë shumë lehtë por e dija se impakti do të ishte shumë i limituar, do të ishte një histori në Shqipëri dhe pastaj do të vdiste brenda javës. Dhe e dija që të kishte impakt duhet të ishe në një platformë ndërkombëtare dhe pyeta për disa njerëz dhe u përballa me një gazetar fitues i çmimit Pulitzer ka kaluar shumë kohë në Afganistan. Nuk e dija në atë kohë por ai ishte edhe eksperti më i madh botëror për armët e zjarrit. E kontaktova dhe i thash kjo është historia, kjo është marrëveshja duan të shesin armët kineze a do ishe i interesuar? Më tha pse jo, pse nuk do isha i interesuar. Kjo ishte edhe shkëndija që ndezi zjarrin. Ne kaluam një kohë shumë të gjatë, duhet të kuptojmë se kur Kosta më kontaktoi mua për këtë ishte fundi i verës ai artikull doli në mars të 2008. Iu deshën 6 muaj New York Times të konfirmonte informacionin. Ishin 6 deri në 8 gazetarë të ndryshëm që punonin nga kontinente të ndryshme, nga Lindja e Mesme, nga New York, dhe po e shihnin me imtësi përpara se të shpërthenin lajmin. Dhe ndodhi të ishte një koincidencë që ndodhi që lajmi u publikua vetëm pak ditë pas shpërthimit të Gërdecit.
