Pasdaranët, përveçse goditën qytetet, kanë shënjestruar objektiva të veçantë. Këto përfshijnë zyrat që strehojnë CIA-n në Riad (Arabia Saudite), zyrat konsullore amerikane që mund të strehojnë raketat në “hije” dhe stacione radari jetike, duke filluar me ato që mbështesin sistemet anti-raketore THAAD.
Washington Post, në një artikull të fundit, ka treguar rolin e Rusisë: Moska po furnizon me të dhëna të sakta mbi dislokimin amerikan falë rrjetit të saj satelitor.
Roli i Kinës, megjithëse ende një furnizuese pajisjesh, ka qenë më diskret. Interesant është rasti i Qipros, me sulmin kundër bazës britanike të Akrotirit. Droni, i lëshuar nga Hezbollahu libanez për llogari të Teheranit, hapi një çarje në hangarin që herë pas here strehon U2, avionin më të famshëm spiun amerikan. Pentagoni e ka dislokuar shpesh në ishull, një prani e vazhdueshme e një aeroplani që nuk është tejkaluar pavarësisht se është në shërbim prej dekadash.
SHBA-të dhe Izraeli kanë kryer misione të ngjashme për të degraduar aparatet e sigurisë së Republikës Islamike, duke filluar nga selia e inteligjencës. Shkatërrime të kryera nga aviacionet. Nuk ka informacione të sakta mbi rolin e sabotatorëve lokalë dhe forcave speciale. Mediat izraelite kanë sugjeruar përdorimin e komandove në territorin iranian, lëvizje mbi të cilat ka rezervë dhe zëra të shpërndarë për të krijuar pasiguri. Të mundshme janë edhe inkursione nga grupe të minoriteteve iraniane që kanë avantazhin e pranisë në zonë.
Qelizat
Përveç mbrojtjes nga sulmet ajrore, palët përballen duke përdorur agjentët e tyre, nga Gjiri deri në Europë. Londra sapo ka njoftuar arrestimin e katër personave të dyshuar për mbledhje informacioni mbi objektiva brenda komunitetit hebre. Katari, tashmë në vijë të parë, ka ndaluar një qelizë të frymëzuar nga Irani, e akuzuar për monitorimin e bazës ajrore al Udeid, të përdorur nga Forcat Ajrore të SHBA-ve. Tensionet janë të larta në Bahrein, ku pushteti qendror është prej kohësh i kontestuar nga popullsia shiite: një ambient ideal për ndezjen e “zjarreve”.
Grekët, nga ana tjetër, kanë ndaluar një gjeorgjiano-azer që u kap pranë portit të Souda Bay në Kretë, një stacion i zakonshëm i flotës së NATO-s. Ai kishte shumë foto të portit: po heton antiterrorizmi. Edhe muajt e kaluar, siguria greke dhe ajo qipriote kishin identifikuar elementë të huaj me aparate fotografike të fuqishme. “Puna” e tyre ishte të monitoronin instalimet që ofrojnë mbështetje logjistike për aleatët, iniciativa të hartuara për të parashikuar hakmarrje të mundshme.
Në atë kohë mund të dukeshin ngjarje të vogla, por sulmi mbi bazën në Akrotiri tregoi se “eksploruesit”, të armatosur me teleobjektivë, mund të kenë rol sapo të fillojnë luftimet. Teherani, i vetëdijshëm se emergjenca do të vinte, ka dedikuar burime të rëndësishme për zbulimin e kryer nga tre kanale paralele: Divizioni Qods i pasdaranëve, shërbimet e inteligjencës dhe “free lance”, pra të huaj të gatshëm të bashkëpunojnë në këmbim të parave pa motivime ideologjike.
Shin Bet izraelit ka zbuluar një numër të madh prej tyre, duke treguar lehtësinë e infiltrimit nga Teherani dhe mungesën e kohezionit shoqëror. Nga ana tjetër, rojet e revolucionit kanë zbuluar jo pak bashkëpunëtorë të armikut. Disa janë ekzekutuar me varje.
Dyshimet
Ka gjithmonë hapësirë për dyshime të pafundme. Veçanërisht teza e burimeve arabe mbi atë që po ndodh në “mbretëritë” e naftës të goditura nga sulmet. Disa prej tyre, sipas akuzës, nuk janë vepër e “khomeinistëve” por e Mossad-it, një mënyrë për të shtyrë qeveritë drejt hakmarrjes kundër Iranit. Në zhargon, “alarm i rremë”, një komponent që i përshtatet mirë ambiguiteteve të Lindjes së Mesme.
Edhe më të dukshme janë nuancat mes grataçelave, sot më pak shkëlqimtare, të Dubait. Emiratet po shqyrtojnë ngrirjen e miliarda pasurive iraniane të mbajtura në brigjet e Gjirit, një dalje financiare për ajatollahët. Por ato gjithashtu mund të “mbysin” edhe kompanitë-hije të lidhura me Teheranin: ka me dhjetëra. Ato kryejnë aktivitete të ligjshme dhe të paligjshme, janë të përfshira në trafik, është zbuluar roli i tyre në trekëndëshat që lidhen me armët ose naftën, si dhe ofrojnë mbështetje për të shmangur embargon. Kanë përfituar të gjithë: vendasit, kinezët, rusët, koreano-veriorët.
Pikërisht për këtë, prej vitesh amerikanët kanë hapur një “qendër” për t’u marrë me këtë “botë”: lënë litarin të lirë për të parë deri ku shkon kali. Herë pas here vendosin sanksione, nxjerrin lajme mbi këtë apo atë kompani, por shfaqja vazhdon sepse përfitojnë shumë palë.
