Beteja e SHBA-ve ndaj Iranit është çështje eksluzive e tyre. Ka akoma analistë nostalgjik që nuk shkëputen nga realiteti i luftës së Ftohtë e cila në fakt ishte një formë establishmentin mes dy superfuqive SHBA- Bashkimit Sovjetik, që parimisht kishin rënë dakord për rendin bipolar dhe i kishin ndarë zonat e influencës në Konferencës e Jaltës.
Lufta II Botërore dhe humbja e Gjermanisë, dalja e SHBA-ve nga politika izoluese kishin krijuar një realitet të ri ndërkombëtar të bazuar kryesisht në ideologji, në Bllokun Perëndimor dhe Bllokun Lindor!
Përtej ndonjë hapësire që kërkon të gjenin si Shba-të dhe Bashkim Sovjetik në vende si Lindja e Mesme apo në ndonjë cep të “lirë” të Botës për të krijuar influenca të reja, hapësira e dy blloqeve ishin të qarta dhe asnjëra palë nuk kishte interes për konfrontim.
Rënia e Bashkimit Sovjetik si dështim politik, model ekonomik e për pasojë edhe Ushtarak krijuan kushtet e mbarimit të Luftës të Ftohtë dhe lindjen një realitet të ri ndërkombëtar një polar, me Shba-të super potencë e vetme ushtarak e me disa potenca të reja rajonale.
Pra, kishim Shba-të të parët për nga fuqia, disa vende bosh në renditje dhe pastaj vinin fuqitë e tjera europianët Rusia, Turqia, Rusia, Kina, India, Brazili, Pakistani e me radhë! Situata një polare ishte e qartë se do të ishin tranzitore dhe që nuk do të zgjaste përgjithmonë, por ishte e favorshme për Shba-të që bënin maksimumi për të pasur avantazhe derisa të krijohej një realitet i ri bipolar ose multipolar.
Sigurisht ashtu siç pritej, me Putin ose pa këtë të fundit, Rusia do të bënte gjithçka për t’u ringritur dhe për t’u rikthyer faktor ndërkombëtar në rolin historik që i takon! Kjo nuk mund të ndodhte menjëherë, por do i duheshin vite, të paktën 30 vjeçare dhe ashtu ndodhi!
Gjithashtu, kjo do të ishte një kohë e mjaftueshme që Dragoni kinez të rizgjohej, India të forcohej e bashkë me këto edhe Turqia dhe disa fuqi Rajonale.
Sa më shumë ringrihen këta fuqi, aq më shumë do të shtohej oreksi i tyre për interesa shtesë në politikën e tyre të jashtme! Pjesë e këtyre fuqive Rajonale sigurisht do të ishte edhe Irani edhe pse ka realitet social e politik të brendshëm të brishtë!
Disa analistë pretendojnë duke mos u shkëputur nga e kaluara se Rusia do të kishte rol të ngjashëm aktiv në lidhje me çështjen e Iranit ashtu siç kishte bërë ose tentuar me parë Bashkimi Sovjetik në Lindjen e Mesme.
Kjo llogjikë e këtyre analistëve do të qëndronte nëse realiteti nuk do të kishte ndryshuar. Në fakt, gjithçka sot ka ndryshuar e ka pak lidhje me situatën e Luftës të Ftohtë. E vetmja gjë që nuk ka ndryshuar është fakti se Shba-të insistojnë të qëndrojnë të palëkundura në interesat e tyre dominuese si superfuqi botërore.
Po ashtu nuk ka ndryshuar as oreksi i Rusisë për tu rikthyer në një superfuqi dominuese e ngjashme me kohën e Bashkimit Sovjetik.
Rusia nuk ka asnjë lloje interes të përplaset drejtëpërdrejtë me Shba-të për një vend si Irani. Madje, marrëdhëniet e reja mes Putin e Trump Duke llogaritur edhe situatën e komplikuar të Ukrainës, duket sikur ka një marrëveshje të re të heshtur për të ndarë zonat e influencës si dikur gjatë Luftës së Ftohtë.
Pra, nëse Irani apo analistët shpresojnë se Putin do të bëj diçka do të thotë se s’po kuptojnë asgjë nga realiteti ku jemi! Përkundrazi, mendoj se ky mandat i Trump mund të konkludohet me një “paqe” të përkohëshme me Rusinë që mund të konkludohet me një konferencë të ngjashme me atë të Jaltës dikur!
Irani duke sulmuar bazat ushtarake të Shba-ve nuk po bën asgjë, veçse po përshpejton fundin e tij si humbës në këtë luftë të pa nevojshme!
Sigurisht kjo luftë nuk do të mbarojë me pushtimin e Iranit në kuptim klasik të luftës, sepse nuk kanë asnjë interes nga Shba-të për një gjë të tillë, por me rrëzimin e këtij regjimi që do të hap rrugën e një anarkie të brendshme me pseudo qëllimin e demokratizimit duke garantuar një shtet të dobët, destabilitet politik.
Kjo situatë e re do te favorizojë formimin e Izraelit si fuqi e vetme në Lindjen e Mesme! Iranit do t’i duhen të paktën edhe 30 vite që ringrihet e të konsiderohet një rival potencial ndaj Izraelit! Rrëzimi i Regjimit mund të krijojë një klimë të re të politikës së jashtme të Iranit në versionin e aleatit apo mikut të Izraelit! Me rënien e Regjimit ka mundësi të ndodhë transformimi nga një vend armik, Irani të kthehet një vend mik për Izraelin.