Midis emrave që qarkullojnë në konfidencialitet para Konklavës në Vatikan, si pasues i mundshëm i Papa Françeskut, është edhe një figurë që spikat në një mënyrë të papritur, por gjithnjë e më të fortë: ajo e kardinalit amerikan Robert Francis Prevost.
Po sikur pasaporta amerikane, zakonisht një pengesë në garën për fronin papnor, të mos përfaqësonte një pengesë këtë herë? Prevost, i njohur nga të gjithë si “Ati Bob”, mund të mishëronte pikërisht atë linjë vazhdimësie me Papa Françeskun që shumë kardinalë po kërkojnë.
Një reformator i heshtur
I lindur në Çikago në vitin 1955 në një familje katolike me origjinë evropiane, Prevost është shumë më tepër sesa një klerik i Amerikës së Veriut. Përvoja e tij e gjatë misionare në Amerikën Latine, veçanërisht në Peru, e ka transformuar atë në një figurë që i zbeh kufijtë gjeografikë dhe ideologjikë midis Veriut dhe Jugut të botës. Për këtë arsye, ka nga ata që e konsiderojnë atë pothuajse një zë të të ashtuquajturit Jug Global, atij Jugu global që Papa Bergoglio e ka rikthyer në qendër të agjendës kishtare.
Gjatë qëndrimit të tij në Peru, në krye të një prej dioqezave më të varfra dhe më problematike në vend, Prevost ndau jetën e përditshme të komuniteteve lokale, duke mësuar ta lexojë botën dhe Kishën nga një perspektivë “e përmbysur”. Ishte ky vendi ku ai zhvilloi një ndjeshmëri të veçantë ndaj dinamikës së margjinalizimit, migrimit dhe pabarazive, duke intuituar potencialin profetik të një Kishe më afër më pak fatlumëve.
Akuzat e frontit konservator
I konsideruar si një nga kandidatët më autoritarë në zonën bergogliane, Prevost gëzon mbështetjen e kardinalëve të Amerikës Latine dhe të Amerikës së Veriut.
Por afërsia e tij me Françeskun e ka ekspozuar atë ndaj sulmeve nga fronti konservator. Uebsajti spanjoll Infovaticana.com ka rilançuar një dosje ku e akuzon atë për mbulimin e rasteve të abuzimit seksual nga priftërinjtë me të cilët ai bashkëpunoi në të kaluarën, si në Shtetet e Bashkuara ashtu edhe në Peru.
Në veçanti, përmenden dy priftërinj augustinianë nga Çikago, të dënuar për abuzim me fëmijë midis viteve 1980 dhe 1990, por që mbetën aktivë për vite me radhë pa sanksione të brendshme brenda urdhrit. Njëri nga të dy jetoi pranë Prevostit për një kohë të gjatë. Dioqeza e Çikagos më vonë pranoi përgjegjësinë, duke ofruar një falje zyrtare dhe një zgjidhje prej një milion dollarësh. Në fund të vitit 2023, dy avokatë të specializuar paraqitën padi zyrtare kundër Prevost dhe Kardinal Cupich për mbulim të dyshuar të krimeve. Kardinali i hedh poshtë me vendosmëri të gjitha akuzat.
Në gjurmët e Bergoglios
Si murg augustinian me një karakter të rezervuar, ai u thirr në Romë nga Papa Françesku për të marrë përsipër një rol strategjik: prefekt i Dikasterit për Ipeshkvijtë. Në këtë pozicion kyç, ai menaxhoi qindra emërime ipeshkvore, duke ndihmuar në trajnimin e një brezi të ri pastorësh që ishin më të hapur, më pak gjykues dhe më afër plagëve të njerëzve.
Një “farkë reformash” në përputhje me programin bergoglian, i cili gjeti te Prevosti një ekzekutor besnik dhe të vëmendshëm.
Nuk është rastësi që në vitin 2023 ai ishte protagonist i një ndërmjetësimi delikat midis Vatikanit dhe Kishës Gjermane gjatë procesit sinodal të diskutueshëm gjerman, kur doli në pah projekti i krijimit të një komiteti sinodal autonom, i konsideruar tepër radikal nga Roma. Prevost, së bashku me Kardinal Parolin, ia doli të menaxhonte një situatë potencialisht shpërthyese me maturi dhe vendosmëri, duke demonstruar aftësi politike dhe vizion kishtar.
Sot, emri i tij del si një “kartë rezervë” e mundshme nëse kandidatët më të akredituar nuk arrijnë të gjejnë shumicën. Por pikërisht në këtë pozicion anësor mund të fshihet forca e saj: ajo e përfaqësimit të një sinteze të paparë midis Veriut të pasur dhe Jugut të margjinalizuar, midis Kishës institucionale dhe asaj misionare, midis vazhdimësisë dhe ndryshimit.
Nëse Konklava e ardhshme do të kërkonte një urë lidhëse, në vend të një pasardhësi të qartë, Robert Prevost mund të ishte njeriu i duhur. Një urë e heshtur, por shumë e fortë.
