Zëvendëskryetari i parë i administratës presidenciale të Rusisë, Sergei V. Kiriyenko, është kthyer gjatë tre viteve të fundit në inxhinierin kryesor të menaxhimit politik të luftës në Ukrainë. Në një shkrim të botuar në New York Times thuhet se duke treguar një aftësi të çuditshme për t’u përshtatur me rrethanat, ai është shndërruar në një inxhinier kyç të makinës autokratike të presidentit Vladimir Putin.
Me një portofol të përmbajtur, por të gjerë, ai mbikëqyr shtypjen e opozitës, zgjerimin e kontrollit të Kremlinit mbi internetin, promovimin e narrativës zyrtare në shkolla dhe kulturë, si dhe administrimin e territoreve të pushtuara ukrainase.
Në vitin 2022, Kiriyenko organizoi “referendume” në territoret e pushtuara, të cilat u paraqitën si një dëshirë për aneksim nga Rusia. Rezultatet, siç ua përshkroi ai bashkëbiseduesve, ishin të paracaktuara.
Aftësia e tij për të trajtuar detajet dhe për t’u dukur si një burokrat i qetë dhe efikas e ka bërë atë një ekzekutor qendror të vendimeve të Vladimir Putinit.
Sipas ish-bashkëpunëtorëve dhe zyrtarëve, 63-vjeçari Kiriyenko e menaxhon skenën politike me një qasje teknokratike, duke shmangur promovimin e ideve personale.
Nga shtypja e disidentëve dhe përjashtimi i artistëve kritikë, te promovimi i ngjarjeve pro-luftës dhe forcimi i mësimeve “patriotike” në shkolla, puna e tij karakterizohet nga një përkushtim ndaj zbatimit të urdhrave.
Karriera e tij ka treguar përshtatshmëri të vazhdueshme. Kryeministër në moshën 35 vjeç në vitin 1998, ai u largua nga politika pas falimentimit rus, por u kthye në Kremlin në vitin 2000.
Nga viti 2005 deri në vitin 2016, ai drejtoi Rosatom-in, duke modernizuar gjigantin bërthamor dhe duke negociuar marrëveshje ndërkombëtare. Marrëdhënia e tij me biznesmenin Yuri Kovalchuk, një mik i ngushtë i Putinit, e ndihmoi atë të kthehej në një pozicion të lartë në Kremlin.
Si përgjegjës për politikën e brendshme, ai zgjedh kandidatët e “zgjedhur” të Kremlinit për zgjedhjet rajonale dhe parlamentare, organizon rizgjedhjen e Putinit dhe forcon praninë e teknokratëve të rinj përmes konkurseve si “Udhëheqësit e Rusisë”.
Në vitin 2021, ai mori kontrollin e VK, rrjetit më të madh social rus, duke e vendosur të birin në pozicionin e drejtorit ekzekutiv.
Pas fillimit të luftës, ai u shfaq në zonat e pushtuara me veshje ushtarake, duke promovuar imazhin e mbështetjes aktive.
Ai planifikoi, por nuk zbatoi “gjyqe për krime lufte” kundër ukrainasve, ndërkohë që rriti presionin mbi nëpunësit civilë për të punuar përkohësisht në zonat e pushtuara, nën kërcënimin e pasojave profesionale.
Ndikimi i tij tani është shtrirë përtej Rusisë, me përgjegjësi për marrëdhëniet me rajone si Abkhazia dhe Transnistria, pas uljes në detyrë të zyrtarëve të tjerë të lartë.
Reputacioni i tij si “efektiv” dhe “krejtësisht oportunist” përforcon vlerësimin se, pavarësisht nga prirjet politike, ai do të mbetet i vlefshëm për qeverinë aktuale.