Në një ditë si çdo tjetër në selinë e Kryqit të Kuq në Ramallah, një vajzë 5-vjeçare, Hind, u bë zëri i dhimbjes së pafund të civilëve të Gazës.
Gjatë një sulmi izraelit, familja e saj u vra, dhe ajo kërkoi ndihmë nga operatorët për orë të tëra në telefon.
Filmi i Kaouther Ben Hania, “The Voice of Hind Rajab” rikrijon këtë tmerr pa retorikë.
Nuk tregon Gazën, nuk tregon luftën, por e ndjen përmes zërit të vajzës dhe të zhurmës së armëve që ndërprisnin komunikimin. Nga ora 14:49 deri në 19:30, operatorët përpiqen të marrin autorizime për ambulancën, ndërsa Hind lutet: Më merrni, kam frikë! Është errësirë...
Në makinën ku ndodhej vogëlushja, u lëshuan plot 355 plumba, një tmerr që godet ndërgjegjen globale.
Në premierën e Venecias, auditori shpërtheu në lot, pasuar me 24 minuta duartrokitje
Shikuesit u përballën me realitetin që zakonisht mbetet jashtë ekranit, dhimbjen e një fëmije të pafajshëm dhe përgjegjësinë e të rriturve dhe qeverive për të ndërhyrë.
Ben Hania thotë: Hind e donte detin, ndërsa liderë si Trump projektuan vila luksoze. Çfarë bote është kjo?
Një film që mban të bashkuar realitetin dhe kinematografinë, me një fuqi të jashtëzakonshme emocionale!