Pavarësisht skepticizmit, diplomacia po avancon drejt një negociate të vërtetë për paqen në Ukrainë. Të premten, krerët e delegacionit ukrainas — shefi i Zyrës së presidentit, Yermak, dhe sekretari i Këshillit të Sigurisë, Umerov — do të jenë në SHBA për të takuar të dërguarin e Trump, Witkoff, dhe për të diskutuar nyjën kryesore të çdo projekt-marrëveshjeje: “garancitë e sigurisë” për Kievin.
Samiti në Alaskë mes Trump dhe Putin hodhi bazat duke trajtuar këtë pikë, që konsiderohet thelbësore nga të dyja palët. Tjetër gjë është të pajtosh kërkesat e ndryshme dhe kufijtë e pakalueshëm të dy vendeve në luftë. E megjithatë, që ditën pas samitit — ndërsa shumë komentatorë e quanin një “dështim” sepse dukej i pafrytshëm — fjalët e para të Zelenskyt pas telefonatës me Trump nuk ishin negative: ai përmendi “sinjale pozitive nga pala amerikane për përfshirjen e tyre në garantimin e sigurisë së Ukrainës”. Për herë të parë nuk kishte përmendur dy pika që zakonisht nuk i anashkalonte kurrë, edhe pse falënderonte për të mos prekur ndjeshmërinë e Trump: nuk kishte akuzuar rusët se donin thjesht të fitonin kohë, dhe nuk kishte kërkuar sanksione për t’i detyruar të negocionin.
Sot dihet se në çfarë konsistojnë propozimet amerikane si garanci për paqen. Skemën e ka zbuluar Financial Times, dhe Yermak e ka konfirmuar: “Do të jetë një përzierje — thotë krahu i djathtë i Zelenskyt — e mbështetjes ushtarake, politike dhe ekonomike”, me 4 ose 5 brigada europiane “në terren, të ofruara nga të Vullnetshmit, plus lehtësues strategjikë nga SHBA’. Baza mbi të cilën po punon Perëndimi është një forcë neutrale për të garantuar vijën e kontaktit; një ushtri ukrainase e fuqizuar pas saj; dhe të Vullnetshmit si mbulim — brenda ose jashtë kufijve, nyja për t’u zgjidhur — gati për të ndërhyrë. Risia është roli aktiv i ofruar nga SHBA, edhe pse duke qëndruar jashtë Ukrainës: do të ofronin inteligjencë dhe do të kontribuonin në një “no fly zone” të europianëve dhe ukrainasve me asistencë logjistike, sisteme antiajrore, mbikëqyrje dhe zbulim, komandim dhe kontroll si edhe avionë amerikanë në zonë (por jashtë kufijve). Pjesa fleksibël mbetet tipi i pranisë së të Vullnetshmëve, të cilëve do t’u takonte të ruanin paqen me dhjetëra mijëra trupa. Një formulim që mund të integrojë gatishmërinë e ofruar nga francezët dhe britanikët për të dërguar ushtarë drejtpërdrejt në Ukrainë me idenë e Melonit për një përgjigje të ndryshueshme mbi bazën e një neni të ngjashëm me 5-in e NATO-s, me ndërhyrje për mbrojtjen e Kievit sipas zgjedhjeve të ndryshme: me armë, para, logjistikë ose të tjera.
Rusia ka ngritur dy kundërshtime. Në thelb, nuk pranon ushtarë nga vende të NATO-s në Ukrainë, pasi ndalimi i integrimit të saj në NATO ishte ndër arsyet e shpallura të pushtimit. Në metodë, zëdhënësi i Putinit, Peskov, përsërit se garancitë e sigurisë janë “një nga temat më të rëndësishme” por “për momentin nuk duam t’i diskutojmë publikisht. Nuk është efektive”.
Të premten, të dërguarit e Kievit do të diskutojnë gjithashtu për një samit të ardhshëm mes liderëve të Rusisë dhe Ukrainës, por raundi tjetër nuk është ende afër, as në një format më të ulët: delegacionet “janë në kontakt, por ende nuk ka data të reja”, thotë Peskov. Temat e tjera mbeten në hije. Çështja e kufijve vjen pas garancive: ndërkohë që këto të fundit do të bien dakord, lufta do të modelojë me forcë kufijtë mbi të cilët do të negociohet.
Ndërkohë, në frontin e BRICS del në pah se më 31 gusht Xi Jinping do të presë në Kinë Putinin dhe presidentin indian Modi, vendi i të cilit është nën kërcënimin e vendosjes së tarifave amerikane prej 50% nëse nuk ndalon blerjen e naftës ruse, të ardhurat e së cilës shërbejnë për të financuar luftën. Në terren, Rusia vazhdon të avancojë pa rezultate vendimtare. Në Ukrainë ka bërë bujë një artikull i Bild sipas të cilit ofensiva verore e Moskës ka dështuar. Gjenerali Igor Romanenko, ish-zëvendësshef i Shtabit të Përgjithshëm, e rrëzon këtë hipotezë në Tsn: “Rusët po vazhdojnë ofensivën mbi Konstantinivka në tre drejtime (Pokrovsk, Toretsk dhe Chasiv Yar) me perspektivë për një avancim të mëtejshëm drejt Druzhkivka-s dhe Kramatorsk e Sloviansk. Inkursionet në rajonin e Dnipro-s vazhdojnë me forca të konsiderueshme. Situata në Kupyansk dhe Lyman, në Donetsk, është e vështirë. Për fat të keq nuk shoh asnjë dështim të ofensivës. Përkundrazi, nuk kemi arritur të ndalim avancimin” dhe Putini po përgatit “120-160 mijë njerëz për fazën e dytë: duhet ta zgjidhim menjëherë çështjen e mobilizimit”./La repubblica