Prej 65 ditësh radhazi, shqiptarët po dalin në rrugë. Ata protestojnë natën dhe ditën, nën temperatura 40 gradë, por edhe në shi. Në Tiranë kanë nisur arrestimet. Policia ka ngritur një kordon të dyfishtë rreth parlamentit dhe ata që përpiqen ta çajnë atë shoqërohen me automjete policie, të cilat më pas bëhen objekt i hedhjes së vezëve dhe perimeve.
Megjithatë, policia nuk konsiderohet armike. Përkundrazi, protestuesit ua kujtojnë efektivëve se “hajdutët dhe kriminelët” ndodhen brenda institucioneve dhe jo mes njerëzve që marshojnë për një Shqipëri më të drejtë.
Kjo tokë krenare, e mësuar fatkeqësisht me forma të ndryshme shtypjeje, nuk kishte dëshmuar kurrë më parë një këmbëngulje kaq të madhe. Ka të moshuar që shtrihen në rrugë për të bllokuar trafikun, familje me karroca fëmijësh, profesionistë që lënë zyrat e tyre në Bllok, zonën që gjatë diktaturës së Enver Hoxhës ishte e rezervuar për nomenklaturën e Partisë së Punës dhe që sot është zemra e jetës urbane në kryeqytet.
Në protesta marrin pjesë edhe studentë, ambientalistë dhe të papunë. Sheshi është jashtëzakonisht i larmishëm, ashtu si edhe arsyet e revoltës. Drita jeshile e dhënë nga Edi Rama, kryeministër i Shqipërisë prej 13 vitesh, për Jared Kushnerin dhe Ivanka Trumpin, vajzën e presidentit amerikan, për ndërtimin e resorteve luksoze në ishullin e Sazanit dhe në plazhet e paprekura të Zvërnecit, ishte vetëm shkëndija që ndezi gjithçka.
Por ‘lënda plasëse’ ishte grumbulluar ndër vite dhe përbëhej nga varfëria, korrupsioni, sistemi shëndetësor në kolaps, pabarazia sociale dhe mungesa pothuajse e plotë e një shtrese të mesme. Të rinjtë po largohen dhe djepet po zbrazen. Nga viti 2001 deri në vitin 2023, niveli i lindshmërisë është përgjysmuar, duke rënë nga 2.13 fëmijë për çift në 1.21. Ata që kanë mundësi emigrojnë drejt Italisë, Gjermanisë dhe Austrisë.
Mes protestuesve ka edhe nga ata që besojnë se emigracioni është pjesë e një strategjie të vetë qeverisë: më pak shqiptarë dhe më shumë të huaj të pasur për të shijuar “Vendin e Shqiponjave”.
Vetëm 70 milje detare e ndajnë Sazanin nga Otranto dhe, në ditët e sotme, kontrolli i ngushticave duket se ka fituar një rëndësi edhe më të madhe sesa zotërimi i armëve bërthamore. Kushneri nuk është thjesht një sipërmarrës. Ai është i dërguari i posaçëm i Donald Trumpit për Lindjen e Mesme, zhvillon biznes me monarkitë e Gjirit Persik dhe me Izraelin, zotëron interesa në kolonitë izraelite në Bregun Perëndimor dhe është njeriu që prezantoi planin për “Gazën e Re”, një projekt për ndërtimin e resorteve luksoze mbi rrënojat e luftës.
Në dosjet e Jeffrey Epsteinit, ai përshkruhet nga një burim i FBI-së si “truri i vërtetë që qëndron pas Trumpit”. Në vitin 2021, Alan Dershowitz, avokat i Trumpit dhe Benjamin Netanyahut, e propozoi Kushnerin për Çmimin Nobel për Paqen për rolin e tij në Marrëveshjet e Abrahamit.
Këto marrëveshje u mbështetën nga monarkitë arabe, të cilat janë edhe financueset kryesore të Affinity Partners, kompanisë së investimeve që do të ndërtojë dhe administrojë resortet në Shqipëri. Edi Rama ka biseduar për herë të parë me Kushnerin për këtë projekt pikërisht në jahtin e Rothschildit. Ky fakt konsiderohet i sikletshëm për liderin e Partisë Socialiste dhe djalin e Kristaq Ramës, deputetit të njohur të periudhës komuniste dhe skulptorit të besuar të Enver Hoxhës.
Ndërkohë, Affinity Partners ka investuar së fundmi në Phoenix Financial, një gjigant financiar izraelit që zotëron aksione në Elbit Systems, prodhuesin më të madh të armëve në Izrael. Të rinjtë shqiptarë janë të vetëdijshëm për këtë dhe një pjesë e konsiderueshme e shoqërisë shqiptare mbështet publikisht kauzën palestineze. Fakti që politikanë dhe biznesmenë të huaj mund të kontrollojnë për dekada me radhë një nga brigjet e Kanalit të Otrantos, një pikë kyçe edhe për kalimin e gazit, duhet të shqetësojë edhe klasën politike italiane.
Në Shqipëri protestohet për ekonominë, për mjedisin, kundër qeverisë së Edi Ramës dhe opozitës së Sali Berishës, të cilat shihen si dy anë të së njëjtës medalje.
Por, mbi të gjitha, protestohet për sovranitetin e një vendi, qytetarët e të cilit duan të jetojnë dhe të ndërtojnë të ardhmen në tokën e tyre, ashtu si flamingot dhe pelikani kaçurrel, të cilët, sipas protestuesve, kërcënohen nga projektet e familjes Trump dhe nga një sistem i egër kapitalist, i maskuar si socialdemokraci, që i shtyn të rinjtë të largohen dhe të moshuarit të ndiejnë nostalgji edhe për vitet e errëta të komunizmit./Përshtati “Pamfleti” nga “Il Fatto Quotidiano”
