Nga Mero Baze
I vetmi argument që mundonte Perëndimin të ishte në krah të Kosovës për pavarësi dhe shtet të pavarur në vitet ’90 ishte propaganda serbe, e cila i vizatonte shqiptarët e Kosovës si njerëz që nuk dinë të bëjnë shtet dhe nuk e patën merituar formalisht as Republikën brenda Jugosllavisë. Kjo, edhe pse nuk thuhej shpesh në takime për etikë, ishte sfondi i çdo hezitimi perëndimor për shtetin e ri të Kosovës, që e tejkaloi Ibrahim Rugova me profilin e tij paqësor dhe bindës në periudhën e shtetit paralel të Kosovës 1989–1999 dhe beteja finale e UÇK dhe NATO për çlirimin e Kosovës.
Për hir të së vërtetës, Kosova demonstroi aftësi fantastike shtetformuese. Sa ishte gjallë Ibrahim Rugova, partia e tij fitonte zgjedhjet në Kosovë dhe ai formonte qeveri koalicioni për shkak të kompromisit për presidentin. E njëjta praktikë u konsolidua edhe më pas, kur PDK e Thaçit doli parti e parë në vitin 2007, por jo me një shumicë absolute. Dhe Thaçi qeverisi me koalicion dhe lëshoi gjithnjë presidentin si kompromis për aleatët e tij në qeveri.
Prej vitit 2021, kur Vetëvendosja në koalicion me një pjesë të LDK bëri qeverinë dhe më pas mori edhe presidentin, Kosova e humbi përfundimisht traditën e kompromisit politik për presidentin. Prej vitit 2025, Kosova po shkon në tre palë zgjedhje vetëm se Albin Kurti nuk pranon të ofrojë një marrëveshje me opozitën për presidentin. Qytetarët e Kosovës e kanë votuar atë mjaftueshëm për të qenë kryeministër i Kosovës, por nuk i kanë dhënë mandat për president. Dhe për këtë ai duhet t’ia ofrojë presidentin opozitës. Ai nuk e pranon këtë, derisa Kosova të gjunjëzohet ose të shkatërrohet.
Kështu ai e futi dje Kosovën për herë të tretë në zgjedhje, nga e cila nuk do të prodhohet asnjë zgjidhje që mund të gjendej ditën e djeshme.
Ai po mbush dy vite që nuk qeveris Kosovën, por qëndron në krye të vendit si kryeministër zgjedhjesh, paguan asistencë sociale për fëmijët e atyre që janë në emigracion dhe i pret në verë ta votojnë sërish për kryeministër që ta fusë Kosovën përsëri në zgjedhje.
Ky është një poshtërim i shumëfishtë i Kosovës. Është një poshtërim në emër të epshit të Albin Kurtit për pushtet, duke i kërkuar vendit të gjunjëzohet para tij nën moton “ose mua, ose s’ka qeveri”. Është një poshtërim për votuesit e Kosovës, të cilët thirren në zgjedhje për të votuar qeverinë dhe pastaj shkojnë në zgjedhje të tjera pse Albin Kurti do edhe presidentin. Por mbi të gjitha është një poshtërim për imazhin e Kosovës dhe një legjitimim i propagandës serbe se Kosova nuk meriton shtet, pasi ata nuk dinë ta mbajnë atë.
Albin Kurti u ka vërtetuar gjithë akuzat që ata i kanë bërë kombit shqiptar dhe veçmas Kosovës lidhur me aftësinë e saj vetëqeverisëse. Ata kanë pretenduar se shqiptarët janë cuba që e duan Kosovën për pushtet personal. Asgjë më shumë se sa po bën Albin Kurti, njeriu që nuk i zhgënjeu serbët. E bëri Kosovën siç e deshën ata.