Përballja me drejtësinë e dy prej figurave më të larta të mazhorancës, Belinda Balluku dhe Erion Veliaj, ka nxjerrë në pah një qasje me dy standarde nga ana politike dhe institucionale. Në një intervistë për TemA, ish-deputeti socialist, juristi Plarent Ndreca, thotë ndër të tjera se kjo mazhorancë ka dorëzuar shumë përpara drejtësisë. “Unë shpesh nuk kam qenë dakord me mënyrën si janë trajtuar disa raste, sepse janë evidentuar shkelje që cenojnë standardet e procesit të rregullt ligjor,” shprehet ai, duke theksuar se masa e arrestit me burg është kthyer në një praktikë që krijon idenë e fajësisë para se ajo të provohet në gjykatë, në kundërshtim me prezumimin e pafajësisë dhe të drejtat themelore të njeriut. Duke analizuar çështjen Balluku, përballjen e saj me drejtësinë dhe sjelljen e mazhorancës, Ndreca flet për kohën kur do të duhej të ishte apo është e vlefshme dorëheqja e Ballukut.
Sipas Ndrecës, mënyra si është trajtuar çështja Balluku është ilustrimi më i qartë i dështimit të zbatimit të reformës dhe jo i vetë reformës si koncept. Ai nënvizon se mungesa e provave bindëse dhe përdorimi i masave shtrënguese pa një proces të plotë gjyqësor krijojnë një klimë mosbesimi dhe japin përshtypjen e një drejtësie që vepron më shumë mbi perceptime sesa mbi standarde procedurale. “Kur paraburgimi përdoret si rregull dhe jo si përjashtim, kemi cenim të procesit të rregullt ligjor. Dënimi nuk mund të paraprijë gjykimin,” thotë ai, ndërsa ngre edhe pyetjen pse nuk janë hetuar persona që pretendohet se kanë ushtruar presion mbi dëshmitarë, nëse ekzistojnë indicie të tilla.
Ndreca nuk e konsideron reformën në drejtësi të dështuar në thelb, por thotë se ajo ka dështuar në mënyrën si është zbatuar dhe në mungesën e përgjegjësisë institucionale për ta bërë atë të funksionojë sipas modelit për të cilin u projektua. Ai argumenton se, në vend që të konsolidohej një standard i ri europian i drejtësisë, në disa raste po rikthehen praktika që kujtojnë drejtësinë e së kaluarës, atë të diktaturës, ku procedura dhe garancitë ligjore relativizohen. Në këtë kontekst, ai e sheh edhe reagimin politik si pjesë të problemit, duke vënë në dukje se qëndrimi i mazhorancës nuk ka qenë i njëjtë për të dy rastet, çka sipas tij ka ushqyer perceptimin e diferencimit politik. Ndreca shtron pyetjen nëse dorëheqja e Ballukut do të kishte qenë një zgjidhje më e shpejtë për të shmangur tensionin institucional dhe pse kjo nuk u konsiderua si opsion në kohën e duhur, duke shtuar se vendimmarrjet politike shpesh kanë ndikuar më shumë sesa arsyetimi juridik.
Referuar çështjes Veliaj, ish-deputeti Ndreca sjell në vëmendje edhe reagimet ndërkombëtare, duke iu referuar qëndrimeve dhe raporteve të Këshillit të Evropës, të cilat sipas tij kanë ngritur shqetësime për standardet procedurale, por që nuk kanë marrë vëmendjen e duhur nga institucionet shqiptare të drejtësisë. Ai sheh elementë të përbashkët edhe me përballje të mëhershme të politikës shqiptare me drejtësinë, përfshirë rastin e Ilir Metës, duke argumentuar se drejtësia duhet të mbajë të njëjtin standard për çdo individ, pavarësisht përkatësisë politike apo funksionit publik. Ndreca flet edhe për çfarë pritet të ndodhë me imunitetin e Ballukut, duke dhënë një përgjigje se cila do të ishte vota e tij në seancën e votimit të imunitetit të zv.kryeministres, nëse Ndreca do të ishte në Kuvend.
