Në Uashington do të përfaqësohet këtë herë nga ministri i Jashtëm, teksa kryeministri izraelit Benjamin Netanyahu ka vendosur të mos udhëtojë për të takuar sërish Donald Trump. Në kulmin e fushatës elektorale, fotografitë me përfaqësues nga Turqia apo Katari nuk janë të dëshiruara në Izrael.
Kështu, në samitin e radhës Izraeli përfaqësohet nga ministri i Jashtëm Gideon Sa’ar, edhe pse ishte vetë Netanyahu ai që firmosi letrën e anëtarësimit në Bordin e Paqes, një firmë e bërë nën presionin e drejtpërdrejtë të Trump, i cili nuk do të pranonte refuzim.
Vendet anëtare
Përveç Izraelit, edhe 26 shtete të tjera kanë pranuar të jenë pjesë e Bordit si anëtarë themelues.
Mes tyre janë Turqia, Katari, Jordania, Arabia Saudite, Indonezia, Emiratet e Bashkuara Arabe dhe Argjentina. Nga Bashkimi Europain, vetëm Bullgaria (ende në pritje të ratifikimit parlamentar) dhe Hungaria janë anëtare të plota. Italia merr pjesë vetëm si vëzhguese. Nga Ballkani Perëndimor anëtarë janë Shqipëria dhe Kosova.
Kundërshtimi i Netanyahut ndaj pranisë së Turqisë dhe Katarit, të cilët ai i ka akuzuar si “sponsorë të terrorizmit”, nuk e ka ndalur Trump-in, që i konsideron ata aleatë kyç në rajon.
Struktura
Struktura e Bordit është qartësisht piramidale. Në krye qëndron Trump si president i Bordit, me kompetenca pothuajse absolute. Vetëm ai mund të ftojë anëtarë të rinj, ka të drejtë vetoje mbi çdo vendim dhe mund të krijojë, ndryshojë ose shpërbëjë organet vartëse.
Një prej këtyre organeve është Komiteti Ekzekutiv, ku bëjnë pjesë figura si Marco Rubio, ish-kryeministri britanik Tony Blair, Jared Kushner dhe Steve Witkoff.
Administrimi në terren
Në terren, në Gaza, do të veprojë diplomati bullgar Nickolay Mladenov, ish-koordinator i OKB-së për procesin e paqes. Ai do të shërbejë si lidhje mes Komitetit Ekzekutiv kryesor, një komiteti më të gjerë për Gazën dhe Komitetit Kombëtar për administrimin e territorit, i drejtuar nga Ali Sha’at, ish-ministër i Autoritetit Palestinez në Ramallah.
Një ekip teknokratësh palestinezë do të menaxhojë 363 kilometrat katrorë të Gazës gjatë kësaj faze tranzicioni.
Trump e sheh këtë Këshill si një strukturë me “potencial të pakufizuar”, që në të ardhmen mund të shtrihet edhe në pjesë të tjera të botës, në konkurrencë të drejtpërdrejtë me Kombet e Bashkuara.
Financimi
Trump ka deklaruar se vendet pjesëmarrëse kanë premtuar rreth 5 miliardë dollarë. Emiratet, Katari dhe Kuvajti do të kontribuonin me nga 1.25 miliardë dollarë secili, ndërsa SHBA-të do të garantonin një shumë të ngjashme. Megjithatë, sipas Bashkimit Europian dhe Bankës Botërore, rindërtimi i Gazës kërkon të paktën 50 miliardë dollarë.
Rreth 80% e ndërtesave janë dëmtuar, territori është i mbushur me municione të pashpërthyera dhe materiale toksike, ndërsa mbi dy milionë palestinezë jetojnë në kushte emergjente.
Trump parashikon edhe vendosjen e një force ndërkombëtare për stabilizimin e Gazës. Deri tani, vetëm Indonezia ka shprehur gatishmërinë për të dërguar 8 mijë ushtarë. Ndërkohë, trupat izraelite mbeten të dislokuara në më shumë se gjysmën e territorit dhe Netanyahu nuk pranon tërheqjen pa u çmilitarizuar plotësisht zona.
Sfida më e madhe mbetet çarmatimi i Hamasit. SHBA-të mund të pranojnë një kompromis të pjesshëm, ndërsa Izraeli i konsideron edhe armët e lehta dhe rrjetin e mbetur të tuneleve si kërcënim serioz për sigurinë.
