Besnikët e Netanyahut janë tashmë të gatshëm për betejë.
Ministrja e Mjedisit, Idit Silman, nga Likud, shkon deri aty sa të thotë se nëse kryeministri izraelit nuk merr faljen, Presidenti amerikan Donald Trump mund të ndërhyjë për të sanksionuar gjyqtarët dhe prokurorët izraelitë.
Ndërkohë, ministri ekstremist i Sigurisë, Itamar Ben Gvir, pohon se “Bibi” është futur në kurth nga një sistem gjyqësor i korruptuar dhe se vetëm falja mund të rikthejë paqen në vend.
Kjo është edhe teza e vetë Netanyahu-t, i cili kërkon mëshirë por nuk pranon faj, duke e paraqitur faljen si një çlirim për gjithë shtetin, sepse vetëm ai, sipas tij, mund ta udhëheqë Izraelin drejt pajtimit kombëtar.
Ka shumë gjasa që edhe për këtë ai të ketë folur dje me aleatin e tij Trump gjatë telefonatës, pasi ai ka qenë prej kohësh mbështetës i faljes për Netanyahu-n, duke e quajtur procesin ndaj tij një kurth politik.
Përballë gjithë kësaj presioni, presidenti izraelit Isaac Herzog përpiqet të mbajë qëndrim të palëkundur. Në shqyrtimin e kërkesës për falje, ai ka deklaruar se “do të konsiderojë vetëm të mirën e shtetit dhe të shoqërisë izraelite”. “Një gjë është e qartë, gjuha e dhunshme nuk më ndikon, përkundrazi”, shtoi ai me bindje.
“Por pozita e tij mbetet shumë e ndërlikuar. Një falje pa kushte, pa pranim fajësie dhe madje me procesin ende në zhvillim, do të ishte e para në historinë e drejtësisë izraelite, duke përforcuar “në thelb pretendimin e Netanyahu-t se nuk ka asnjë përgjegjësi për krimet e dyshuara, as për 7 tetorin, dhe sigurisht do të copëtonte opinionin publik”, shkruan analisti Shalom Yerushalmi.
Netanyahu është kryeministri i parë në historinë e Izraelit që përballet me tre procese penale dhe i pari që kërkon falje pa pritur përfundimin e gjykimit. Ish-kryeministri Olmert, i akuzuar po ashtu për korrupsion dhe i dënuar më pas, u largua nga politika dhe bëri 16 muaj burg.
Kreu i Partisë Demokratike, Yair Golan, thotë se kërkesa e Netanyahu-t “nuk është një kërkesë faljeje, por një kërkesë për anulim të procesit, dhe kjo nuk është e ligjshme”. Të tjerë zëra të opozitës kërkojnë që, nëse jepet falja, ajo të kushtëzohet me tërheqjen e Netanyahu-t nga politika dhe me pranimin e fajit, dy kushte që kryeministri i ka refuzuar kategorikisht.
Dje, 1 dhjetor, Netanyahu u kthye në gjykatë për t’u mbrojtur nga akuzat për korrupsion, por avokati i tij kërkoi anulimin e seancës “për shkak të angazhimeve politike dhe të sigurisë”.
Nga ana tjetër, “Bibi” gëzon mbështetjen e presidentit amerikan, të paktën për çështjen e faljes gjyqësore.
Pas telefonatës mes tyre, zyra e shtypit të qeverisë izraelite njoftoi se Netanyahu është ftuar në Shtëpinë e Bardhë dhe se vizita do të zhvillohet shumë shpejt. Të dy liderët diskutuan “rëndësinë e çmontimit të kapaciteteve ushtarake të Hamasit dhe zgjerimin e marrëveshjeve të paqes”.
Por, para bisedës telefonike, toni i Trump nuk ka qenë aspak i butë. Ajo që aktualisht krijon pak tension mes dy miqve është Siria: presidenti amerikan nuk e fsheh simpatinë e tij politike për al Sharaa, të cilin tani e cilëson “njeri të fortë”, dhe i ka kërkuar Netanyahu-t të mos ndërhyjë në punët e Damaskut, duke pasur parasysh sulmet e vazhdueshme të IDF në jug të vendit.
“Është shumë e rëndësishme që Izraeli të mbajë dialog të fortë dhe të sinqertë me Sirinë”, shkroi Trump në rrjetin e tij social, “dhe të mos ndodhë asgjë që mund të pengojë evolucionin e Sirisë drejt një shteti të begatë”.
Artikull i La Repubblica, shkruar nga Gabriella Colarusso, përshtatur në shqip