Pas vendosjes së anijeve luftarake amerikane në Karaibet e Jugut dhe shkatërrimit të disa anijeve që SHBA pretendon se transportonin drogë nga Venezuela, presidenti Nicolás Maduro ka reaguar duke shpallur në gatishmëri Milicinë Kombëtare Bolivariane, një forcë civile e krijuar nga ish-presidenti Hugo Chávez në vitin 2009.
Kjo milici, e përbërë kryesisht nga qytetarë të moshuar dhe vullnetarë nga komunitetet e varfra, ka filluar të stërvitet nga ushtria venezuelane në lagje të ndryshme të Karakasit, si Petare dhe 23 de Enero. Trajnimet përfshijnë përdorimin bazë të armëve, edhe pse shumica e pjesëmarrësve nuk kanë përvojë luftarake. Pjesëmarrësit, megjithëse të papërgatitur ushtarakisht, tregojnë entuziazëm dhe ndjesi patriotike, duke shprehur gatishmëri për të mbrojtur vendin në rast konflikti.
Analistët politikë, si Benigno Alarcón, vlerësojnë se qëllimi i vërtetë i Maduros nuk është që milicia të marrë pjesë në luftime të drejtpërdrejta, por të shërbejë si “mburojë njerëzore”, për të rritur koston njerëzore të çdo sulmi të mundshëm nga SHBA dhe për të frenuar ndërhyrjet e huaja.
Tensionet mes Venezuelës dhe SHBA janë përshkallëzuar më tej pas rikthimit të Donald Trump në Shtëpinë e Bardhë. Administrata e tij nuk ka njohur rizgjedhjen e Maduro-s në korrik 2024, duke e konsideruar atë të manipuluar, ndërsa e ka shpallur bandën venezuelane Tren de Aragua si organizatë terroriste. Po ashtu, Trump ka rritur shpërblimin për kapjen e Maduros në 50 milionë dollarë, duke e akuzuar për bashkëpunim me kartelet e drogës.
Megjithëse Maduro ka kërkuar një takim me presidentin amerikan, Shtëpia e Bardhë e ka refuzuar kërkesën. Në të njëjtën kohë, qeveria e tij ka bashkëpunuar në heshtje me SHBA duke pranuar kthimin e emigrantëve venezuelanë të deportuar si të dyshuar për përfshirje në krim të organizuar.
Ndërsa milicia po stërvitet dhe retorika e qeverisë është përshkallëzuar, në shumicën e pjesëve të vendit jeta vijon normalisht dhe shumë qytetarë mbeten indiferentë ndaj kërcënimit të një ndërhyrjeje. Megjithatë, Maduro vazhdon të forcojë prezencën ushtarake në rrugë dhe të theksojë nevojën për “mbrojtjen e atdheut”, duke aktivizuar mijëra qytetarë në një përballje të mundshme, që mbetet ende hipotetike.