Më 1 mars, Ligji i saporishikuar i Tregtisë së Jashtme i Republikës Popullore të Kinës hyri zyrtarisht në fuqi, duke shënuar përditësimin e parë sistematik të tij që nga viti 2004.
Gjatë dekadës së fundit, Kina ka vazhduar të çojë përpara reformat në sistemin e saj të tregtisë së jashtme. Modelet e reja të biznesit, si tregtia elektronike ndërkufitare, platformat digjitale dhe transaksionet në internet, janë zgjeruar me shpejtësi. Këto zhvillime kërkojnë njohje ligjore zyrtare dhe konsolidim. Në të njëjtën kohë, pasiguria në mjedisin ekonomik e tregtar global është rritur. Masat e njëanshme dhe kufizimet tregtare janë bërë më të shpeshta dhe fërkimet tregtare po shfaqen vazhdimisht. Përsosja ligjore u përgjigjet si transformimit të brendshëm, ashtu edhe presioneve të jashtme në rritje.
Ligji i rishikuar thekson në mënyrë të qartë mbrojtjen e sigurisë kombëtare dhe interesave të zhvillimit, duke nënvizuar gjithashtu përafrimin me rregullat ekonomike e tregtare ndërkombëtare të standardeve të larta dhe promovimin e hapjes së bazuar në rregulla. Krahasuar me versionet e mëparshme, dispozitat e sigurisë kombëtare tani kanë një mbulim më të gjerë, duke u shtrirë në hetimet tregtare, mjetet juridike tregtare, mbrojtjen e pronësisë intelektuale dhe mekanizmat e kundërmasave.
Tregtia digjitale dhe tregtia e gjelbër janë theksuar rishtazi. Dispozitat e posaçme mbështesin tregtinë elektronike ndërkufitare, dokumentacionin elektronik dhe zhvillimin digjital, duke inkurajuar importin dhe eksportin e produkteve të gjelbra e me karbon të ulët dhe duke promovuar krijimin e një sistemi tregtar të gjelbër. Këto masa i përgjigjen drejtpërdrejt zhvendosjes globale drejt digjitalizimit dhe dekarbonizimit, duke ofruar një bazë ligjore për sektorët vendës në zhvillim.
Nga këndvështrimi institucional, rishikimi ruan drejtimin e hapjes, por sjell një ekuilibër më të madh strukturor. Ligji nuk fokusohet më vetëm në promovimin e tregtisë, por integron hapjen, rendin, sigurinë dhe përafrimin e rregullave në një kornizë të vetme. Hapja mbetet qendrore, megjithatë kapaciteti i sistemit për t’iu përgjigjur rreziqeve është forcuar.
