Në konventën e republikanëve për zgjedhjet e mesmandatit, të mbajtur muajin e kaluar në Dallas, një i ftuar i pazakontë pozoi për fotografi me Ken Paxton dhe figura të tjera të rëndësishme të lëvizjes MAGA.
Fatmir Mediu, deputeti shqiptar 59-vjeçar, kishte veshur një kostum të errët, mbante një distinktiv të madh akreditimi dhe një karficë me flamujt shqiptar dhe amerikan. Pranë tij ishte Sali Berisha, kreu i partisë kryesore të opozitës shqiptare, i cili publikoi një fotografi në X. Berisha shihet në të majtë të Paxtonit, ndërsa një Mediu i buzëqeshur qëndron në të djathtë të tij.
Për të kuptuar interesin e Mediut për politikën amerikane, duhet të kthehemi te 15 marsi 2008. Atë ditë, në fshatin shqiptar të Gërdecit, shpërtheu një ish-kazermë ushtarake e mbushur me municione të tepërta. Një seri shpërthimesh të fuqishme vrau 26 persona, plagosi qindra dhe rrafshoi ose dëmtoi mijëra ndërtesa.
Hetuesit, mes tyre edhe një ekip nga Byroja amerikane e Alkoolit, Duhanit, Armëve të Zjarrit dhe Eksplozivëve, evidentuan më vonë shkelje flagrante të rregullave të sigurisë në objekt. Ndër to ishte përdorimi nga një kontraktor privat i punëtorëve vendas të patrajnuar, disa prej tyre fëmijë, për të çmontuar municione aktive. Në atë kohë, Mediu ishte ministër i Mbrojtjes. Familjarë të viktimave dhe kundërshtarë politikë të Partisë Demokratike, e cila qeveriste atëherë Shqipërinë, pretenduan se Mediu dhe zyrtarë të tjerë i kishin shpërfillur shqetësimet për sigurinë.
Prokurorët shqiptarë e akuzuan më vonë Mediun, i cili dha dorëheqjen pak pas tragjedisë, për shpërdorim detyre, lidhur me mosmbikëqyrjen e kontraktorit. Mediu ka mohuar të ketë kryer shkelje dhe çështja mbetet e pazgjidhur mes përplasjeve rreth faktit nëse imuniteti parlamentar e mbronte nga ndjekja penale.
Në një letër drejtuar Departamentit të Shtetit në qershor 2008, kryetari i Komisionit të Mbikëqyrjes të Dhomës së Përfaqësuesve citonte një pretendim të raportuar nga New York Times, sipas të cilit Mediu kishte marrë ryshfete në lidhje me një skandal ku ishte përfshirë një kontraktor ushtarak amerikan i quajtur AEY. (Mediu e mohoi këtë pretendim dhe nuk u akuzua kurrë penalisht për të.)
Katër burra të lidhur me kompaninë amerikane u dënuan më vonë për mashtrim, pasi i kishin shitur ushtrisë amerikane municione të vjetra të prodhimit kinez për t’u përdorur në Afganistan, duke ua ndryshuar më parë ambalazhin në Shqipëri për të fshehur origjinën e vërtetë. Ky skandal u pasqyrua në filmin War Dogs të vitit 2016.
Tetëmbëdhjetë vjet pas atyre ngjarjeve, persona të ndryshëm të përfshirë kanë vuajtur dënime me burg ose kanë vdekur. Por Mediut duket se i ecën mbarë. Ai është deputet i një partie të vogël, aleate e ngushtë e partisë së Berishës. Udhëton shpesh jashtë vendit dhe duket se shërben si ndërlidhës i opozitës shqiptare me të djathtën amerikane.
Mediu — i cili, sipas një të njohuri të tij, parapëlqen kostumet e qepura mirë dhe orët e shtrenjta — merr pjesë shpesh në Mëngjesin Kombëtar të Lutjeve në Uashington dhe në konferenca ndërkombëtare konservatore. Ai ka krijuar marrëdhënie me Chris LaCivita-n, ish-bashkëdrejtuesin e fushatës së Trumpit, dhe ka takuar zyrtarë të Departamentit të Drejtësisë dhe një sërë ligjvënësish nga Teksasi.
Por Mediu duket se ka qenë veçanërisht i suksesshëm në afrimin me Paxtonin. Prokurori i përgjithshëm i Teksasit, një figurë e debatueshme, ka pasur kontakte të përsëritura me Mediun gjatë katër viteve të fundit, përfshirë edhe në Shqipëri. Këtë vit, Mediu, së bashku me Berishën, duket se e ka ndihmuar Paxtonin të mbledhë fonde nga shqiptaro-amerikanët në Shtetet e Bashkuara. Ndërkohë, Mediu duket se po i përdor lidhjet e tij politike amerikane për të kërkuar ndihmën e qeverisë së SHBA-së që t’u ushtrojë presion prokurorëve shqiptarë të tërhiqen nga çështja e kahershme kundër tij.
Mediu dhe një përfaqësues i Partisë Demokratike të Shqipërisë, të drejtuar nga Berisha, nuk iu përgjigjën pyetjeve të hollësishme të Mother Jones.
Fushata e Paxtonit për Senat, përballë demokratit James Talarico, është shoqëruar vazhdimisht me pikëpyetje etike.
Raportimet mediatike kanë vënë në dukje dyshimet se Paxton kishte vjedhur një stilolaps Montblanc me vlerë 1.000 dollarë në vitin 2012 (ai pretendoi se ishte një ngatërresë); akuzën e ngritur ndaj tij në vitin 2015 për mashtrim me tituj financiarë (Departamenti i Drejtësisë i tërhoqi akuzat pasi ai pagoi 300.000 dollarë dëmshpërblim në vitin 2024); procedurën e shkarkimit të tij në Teksas në vitin 2023 (Senati i shtetit e shpalli të pafajshëm); investime të ndryshme me partnerë të dyshimtë; si dhe raportimet se kishte festuar me dy persona të shpallur në kërkim ndërkombëtar në një festë të Vitit të Ri në Dubai, në vitin 2024. Paxton ka mohuar të ketë kryer shkelje në të gjitha këto raste.
Mes këtyre çështjeve, marrëdhënia e Paxtonit me Mediun, Berishën dhe bashkëpunëtorët e tyre ka tërhequr më pak vëmendje.
Në vitin 2023, Texas Observer raportoi për një udhëtim që Paxton dhe bashkëshortja e tij Angela, me të cilën tashmë janë në ndarje, kishin bërë në Europë një vit më parë, së bashku me një donator të rëndësishëm të fushatës, i cili punonte si lobist për të promovuar një kompani të re telekomunikacioni. Kur çifti Paxton vizitoi Tiranën, kryeqytetin e Shqipërisë, ishte Mediu ai që i priti.
Sipas Observer, shteti i Teksasit pagoi afro 80.000 dollarë për atë udhëtim, i cili përfshinte edhe një eskortë sigurie për çiftin Paxton. Kjo shumë është pjesë e 3,1 milionë dollarëve nga fondet shtetërore që Paxton ka shpenzuar që prej vitit 2015 për 350 udhëtime jashtë Teksasit, në të cilat ka marrë me vete personel sigurie, raportoi këtë javë New York Times.
Në janar 2025, Mediu dhe manjati shqiptar i pasurive të paluajtshme Bashkim Ulaj, aleat i hershëm i Berishës, qëndruan në dhoma hoteli në Uashington të rezervuara nga zyra shtetërore e Paxtonit, raportoi vitin e kaluar Texas Bullpen. Dhomat ishin rezervuar për inaugurimin e Trumpit dhe për persona që do të ndiqnin paraqitjen e argumenteve të zyrës së prokurorit të përgjithshëm të Teksasit në një çështje para Gjykatës së Lartë të SHBA-së, afërsisht në të njëjtën periudhë. Mes personave të tjerë që përfituan dhoma nga i njëjti grup rezervimesh kishte edhe donatorë të rëndësishëm të Paxtonit. Zyra e tij ka deklaruar se dhomat, pagesat e të cilave nuk rimbursoheshin në rast anulimi, do të kishin mbetur të papërdorura, pasi një stuhi dimërore kishte penguar udhëtimin e zyrtarëve të Teksasit, dhe se personat që i përdorën në fund ia kthyen paratë shtetit. Por zyra nuk ka shpjeguar se çfarë po bënin atje dy shqiptarët.
Të dhënat e Komisionit Federal të Zgjedhjeve tregojnë se këtë vit Paxton ka marrë 2.000 dollarë nga Ahmet Ulaj, 75 vjeç, dhe 8.000 dollarë nga Astrit Ulaj, 59 vjeç, të dy banues në Nju Xhersi dhe vëllezër të Bashkim Ulajt. Dy persona të tjerë, Arbi Ulaj dhe Arlind Ulaj, i dhuruan secili nga 5.000 dollarë fushatës së Paxtonit. Të dy janë rreth të njëzetepesave dhe kanë figuruar në të njëjtën adresë me Astrit Ulajn.
Ahmet, Astrit dhe Bashkim Ulaj janë bashkëpronarë të një kompanie mediatike shqiptare dhe të ABA Blue Borgo, një projekt luksoz i debatueshëm në bregdetin verior të Shqipërisë. Kundërshtarët e projektit kanë organizuar protesta, duke pretenduar se ndërtuesit ua kanë marrë në mënyrë të paligjshme tokën banorëve vendas. Zhvilluesit e projektit janë kundërpërgjigjur se e kanë blerë tokën ligjërisht.
Në një email për Mother Jones, Astrit Ulaj tha se ai dhe vëllai i tij, Ahmeti, «dhuruam të dy për Ken Paxtonin sepse menduam se ia vlente ta mbështesnim, ashtu siç kemi mbështetur kandidatë të tjerë ndër vite. Këto ishin dhurime personale, të bëra me paratë tona, janë deklaruar publikisht dhe nuk kanë asnjë lidhje me interesat tona të biznesit».
«Asnjëri prej nesh nuk ka marrëdhënie biznesi me Ken Paxtonin, Fatmir Mediun apo Sali Berishën, dhe as Bashkimi nuk ka», shtoi Ulaj.
Arlind Ulaj, i kontaktuar në telefon, nuk pranoi të komentonte. Arbi Ulaj nuk iu përgjigj kërkesës për koment.
Më 9 shtator të këtij viti, ndërsa Mediu dhe Berisha ndodheshin në Dallas, fushata e Paxtonit regjistroi 37.000 dollarë dhurime nga gjashtë persona në zonën e Dallasit. Disa prej këtyre donatorëve, të kontaktuar nga Mother Jones, thanë se angazhohen në veprimtari të komunitetit shqiptaro-amerikan.
Dritan Nokshigi, nga Mesquite i Teksasit, tha në intervista telefonike se kishte dhuruar 5.000 dollarë për Paxtonin që të merrte pjesë në një darkë me Berishën më 7 shtator, në një tjetër periferi të Dallasit. Nokshigi kujtoi se edhe Mediu ishte i pranishëm në darkë.
«Doja të shkoja të darkoja me Sali Berishën», i tha Nokshigi Mother Jones, duke theksuar se vjen nga i njëjti qytet në veri të Shqipërisë si kreu i opozitës. «Kjo ishte e vetmja arsye. Nuk jam njeri i pasur.»
«Unë nuk votoj kurrë», tha Nokshigi. «Nuk më pëlqejnë politikanët. Janë të gjithë njësoj.»
Dy ditë më vonë, më 9 shtator, Berisha dhe Mediu morën pjesë në një tjetër aktivitet, të mbajtur në picerinë e Nokshigit në Mesquite, ku politikanëve shqiptarë iu dorëzuan çelësat e qytetit nga kryebashkiaku Daniel Alemán.
Fushata e Paxtonit nuk iu përgjigj një liste pyetjesh për lidhjet e tij me Mediun dhe figura të tjera shqiptare. As Mediu dhe as Partia Demokratike e Shqipërisë nuk iu përgjigjën pyetjeve se përse Berisha dhe Mediu po ndihmonin në mbledhjen e fondeve për një fushatë për Senatin në Teksas.
Gjatë administratës Biden, Departamenti i Shtetit e përfshiu Berishën dhe anëtarë të familjes së tij në një listë personash «non grata», duke ua ndaluar udhëtimin drejt Shteteve të Bashkuara. Sekretari i Shtetit Antony Blinken e arsyetoi këtë vendim me «përfshirjen në korrupsion të konsiderueshëm» të Berishës. Berisha mohon të ketë kryer shkelje dhe pretendon se akuzat, të cilat janë objekt i një procesi penal në vijim në Shqipëri, janë të motivuara politikisht.
Vitin e kaluar, Partia Demokratike e Shqipërisë kontraktoi Continental Strategy LLP, një firmë ku bëjnë pjesë një ish-bashkëpunëtor i lartë i Sekretarit të Shtetit Marco Rubio dhe vajza e shefes së kabinetit të Shtëpisë së Bardhë, Susie Wiles, për të lobuar për heqjen e sanksioneve. Pas lobimit të firmës, Departamenti i Shtetit i dha Berishës një përjashtim nga kufizimet e vizës, që i lejoi të udhëtonte në SHBA për konventën.
Një zëdhënës i Continental i tha muajin e kaluar Mother Jones se firma kishte marrë 750.000 dollarë për këtë punë. Pagesat erdhën nga një organizatë e quajtur Make Albania Great Again Foundation, një organizatë jofitimprurëse e themeluar vitin e kaluar nga Nuredin Seçi, një sipërmarrës shqiptaro-amerikan në fushën e ndërtimit nga Nju Xhersi. Seçi ka thënë se organizata, e cila nuk ka dorëzuar dokumentacion që të japë hollësi për financimin e saj, financohet nga shqiptaro-amerikanët.
Kjo skemë financimi ka ngjallur pikëpyetje në Shqipëri, përfshirë raportime për një hetim nga Struktura e Posaçme kundër Korrupsionit dhe Krimit të Organizuar, e njohur si SPAK. Kjo strukturë, e cila nuk ka dhënë hollësi mbi statusin e hetimit të raportuar, është i njëjti institucion që ka ngritur çështje penale kundër Berishës dhe Mediut.
Mediu ka punuar më herët për të krijuar lidhje me republikanë të ndryshëm të Teksasit, përfshirë senatorët Ted Cruz dhe John Cornyn, duke angazhuar në vitin 2022 një lobist me lidhje të forta në Teksas për të siguruar takime me ligjvënësit. Që prej rikthimit të Trumpit në detyrë, Mediu ka reklamuar takime me Cruz-in; me përfaqësuesit republikanë të Teksasit në Dhomën e Përfaqësuesve, Pete Sessions, Brandon Gill, Beth Van Duyne dhe Keith Self; si edhe me të tjerë.
Në vitin 2024, Mediu u takua me LaCivita-n, bashkëdrejtues i fushatës së Trumpit të atij viti, në një konferencë në Uashington për partitë e djathta. Mediu e rekrutoi LaCivita-n që të punonte si këshilltar i Berishës përpara zgjedhjeve parlamentare të vitit 2025 në Shqipëri. LaCivita ka thënë se nuk ka lobuar në SHBA për Berishën, por e përdori pozitën e tij në rrethin e Trumpit për ta ndihmuar Berishën të reklamonte lidhjet me presidentin amerikan.
«Duam të ndihmojmë në zgjedhjen e një kryeministri që është mik i vërtetë i Shteteve të Bashkuara dhe që do të bashkëpunojë me sukses me presidentin Trump dhe Shtetet e Bashkuara», tha LaCivita gjatë një paraqitjeje në Tiranë. Partia Demokratike e Shqipërisë deklaroi se i kishte paguar firmës së LaCivita-s më shumë se 1,6 milionë dollarë për punën e tij atje.
Pasi siguroi përjashtimin nga kufizimet e vizës, Berisha udhëtoi në fillim të shtatorit 2026 drejt Nju Xhersit, ku u takua me shqiptaro-amerikanë. Më pas, i shoqëruar nga Mediu, mori pjesë në konventën republikane për zgjedhjet e mesmandatit në Dallas. Përveç Paxtonit, të dy u fotografuan atje me një sërë figurash të njohura të lëvizjes MAGA, përfshirë kryetarin e Komitetit Kombëtar Republikan, Joe Gruters; administratorin e Medicare dhe Medicaid, Mehmet Oz; si dhe ish-zyrtarin e Departamentit të Drejtësisë përgjegjës për faljet presidenciale, Ed Martin.
Ndërsa kërkonte afrimin me lëvizjen MAGA, Mediu është përpjekur t’i përdorë lidhjet e krijuara për të kërkuar ndihmë për problemet e tij me drejtësinë.
Vitin e kaluar, për shembull, Mediu pretendoi se kishte paraqitur në një gjykatë shqiptare një letër nga gjashtë kongresmenë amerikanë, të cilët kërkonin që ai të mos ndiqej penalisht, megjithëse nuk e ka bërë publike letrën. Në qershor 2025, Mediu njoftoi se ishte takuar me Aaron Reitz-in, ish-zëvendës i Paxtonit, i cili në atë kohë ishte ndihmësprokuror i përgjithshëm në krye të Zyrës së Politikave Ligjore të Departamentit të Drejtësisë. Sipas raportimeve të mediave shqiptare, Mediu tha se kishte kërkuar që Departamenti i Drejtësisë të kundërshtonte politizimin e drejtësisë shqiptare. Reitz, tashmë prokuror federal për Distriktin Jugor të Teksasit, nuk iu përgjigj pyetjeve.
Mediu u takua gjithashtu me një zyrtar të Departamentit të Drejtësisë në shtator 2025, për të kërkuar ndihmën e administratës Trump në lidhje me procesin penal në vazhdim ndaj tij për shpërthimin e Gërdecit, sipas një personi në dijeni të takimit. Gjatë takimit, Mediu kërkoi me këmbëngulje ndihmë nga Zyra e Departamentit të Drejtësisë për Zhvillimin, Asistencën dhe Trajnimin e Prokurorive Jashtë Vendit. Kjo zyrë i ofron mbështetje SPAK-ut, organit shqiptar të prokurorisë që ka ngritur çështjet penale kundër Berishës dhe Mediut.
Muajin e kaluar, gjatë konventës republikane, Berisha dhe Mediu u fotografuan me Prokurorin e Përgjithshëm Todd Blanche dhe zyrtarin e tretë më të lartë të Departamentit të Drejtësisë, Stanley Woodward. Berisha pretendoi më vonë se ky kontakt përbënte «një takim të rëndësishëm» për marrëdhëniet Shqipëri–SHBA.
Departamenti i Drejtësisë e kundërshton këtë version. «Nuk pati asnjë takim», i tha një zëdhënës Mother Jones përmes emailit. «Klienti i hotelit iu afrua Prokurorit të Përgjithshëm në holl dhe Prokurori i Përgjithshëm pranoi, siç bën shpesh, të pozonte për një fotografi.»
Zëdhënësi nuk iu përgjigj pyetjeve për kontaktet e tjera të Mediut me zyrtarë të Departamentit të Drejtësisë.
Deri tani, nuk ka asnjë tregues se Mediu ka arritur të sigurojë ndihmën e administratës Trump për çështjen e tij. Por është e qartë se nuk po heq dorë. Dhe mbështetja e tij e zellshme për amerikanë me pushtet, si Ken Paxton, duket se pasqyron shpresën që, në një kryeqytet amerikan ku marrëdhëniet mbështeten gjithnjë e më shumë te shkëmbimi i favoreve, ata do t’ia kthejnë nderin.