U përcoll sot (29 gusht) për në banesën e fundit aktori Naun Shundi.
Beteja e vështirë me një sëmundje të rëndë, nga e cila vuante prej disa muajsh, e largoi atë nga skena e teatrit. Pas diagnostikimit, Shundi u dërgua për trajtim më të specializuar në një spital në Francë, ndërsa më pas u rikthye në Shqipëri, aty ku edhe ndërroi jetë.
Homazhet për artistin e ndjerë u zhvilluan në Teatrin Kombëtar, vendin ku aktori realizoi qindra role. Ai u përcoll nga familjarë, miq dhe bashkëpunëtorë, të cilët theksuan profesionalizmin, seriozitetin, modestinë dhe dashurinë e madhe të aktorit për skenën.
“Do ta kujtojmë si një koleg ndër të rrallët. Në atë heshtjen e vet, në atë qetësinë e vet bënte shumëçka,” u shpreh aktorja Elida Janushi.
“Sot është vërtet një humbje dhe trishtim i madh, jo vetëm për komunitetin artistik, por për gjithë publikun shqiptar,” tha aktori Bujar Asqeriu.
“Ishte vërtet një aktor shumë, shumë i mirë. Por mbi të gjitha ishte një njeri i shumë i mirë, një artist. Nuk e di nëse e ka bërë tjetër njeri, por ai kishte bërë një teatër. Dashuria e tij për teatrin, që e kam quajtur edhe ‘dashnor i teatrit’, ishte e jashtëzakonshme,” tregoi regjisori Edmond Topi.
“Një aktor i shkëlqyer i skenës dhe ekranit shqiptar. Mbi të gjitha një njeri i mrekullueshëm,” tha regjisori dhe skenaristi Bujar Kapexhiu.
Naun Shundi lindi në Tiranë më 3 shkurt 1959. Ai ndoqi fillimisht Shkollën e Mesme të Kulturës, ku në vitin 1977 u diplomua në regji. Më 1983 përfundoi studimet për aktrim në Institutin e Lartë të Arteve dhe menjëherë nisi punën si aktor në Teatrin Kombëtar.
Pas një periudhe në Pallatin e Kulturës “Dardania” në Bajram Curri, në vitin 1986 ai u rikthye sërish në Teatrin Kombëtar, ku la gjurmë me dhjetëra role.
Ai është vlerësuar si “Aktori më i Mirë” në Olimpiadën Teatrore, ndërsa mes viteve 1993–2000 ka qenë pedagog në Akademinë e Arteve, ku dha mësim mbi mjeshtërinë e aktorit, regjinë dhe fjalën artistike. Në vitin 1995 kreu specializim në Teatrin Kombëtar të Bukureshtit.
Në repertorin e tij numërohen mbi 60 role, mes tyre Ezopi te “Ezopi”, Urani te “Zoti godet me putër”, si dhe pjesëmarrje në shfaqje si “Kopshti me dallëndyshe”, “Drejt perëndimit”, “Si e mposhta Musolinin”, “Kontrata”, “Henry IV”, “Tri motrat” e shumë të tjera.
Së bashku me bashkëshorten, aktoren Raimonda Shundi, themeloi teatrin privat “Zonja e Bujtinës”, duke sjellë në skenë vepra origjinale dhe me ndikim, që e bënë një figurë të rëndësishme të artit skenik shqiptar.