Mosrinovimi i mandatit të MINURSO-s, misionit të Kombeve të Bashkuara në Saharën Perëndimore, shënon një pikë kthese në menaxhimin e mosmarrëveshjes rajonale dhe hap një fazë të re diplomatike, të karakterizuar nga tejkalimi i mekanizmave të mëparshëm dhe konsolidimi i planit të autonomisë nën sovranitetin maroken si bazë për një zgjidhje politike.
Kjo u deklarua nga Ministri i Jashtëm Maroken Nasser Bourita gjatë një programi special të transmetuar të shtunën në mbrëmje nga kanali televiziv 2M, pas vetos së Rusisë e cila pengoi miratimin e një rezolute të paraqitur nga Shtetet e Bashkuara në Këshillin e Sigurimit të OKB-së.
Sipas Bouritas, vetoja e Moskës nuk erdhi si surprizë për Rabatin, i cili e kishte parashikuar këtë mundësi dhe kishte zgjedhur të mos e dobësonte propozimin amerikan përmes kompromiseve që do të kishin përjetësuar status quo-në. Maroku, shpjegoi ai, preferoi ta shndërronte situatën në një mundësi për të ndryshuar rregullat që kanë qeverisur trajtimin e çështjes së Saharasë Perëndimore gjatë dekadave të fundit.
Ministri theksoi se propozimi i SHBA-së mori mbështetjen e njëmbëdhjetë anëtarëve të Këshillit të Sigurimit , përfshirë tre anëtarë të përhershëm, duke konfirmuar, sipas tij, natyrën e pakthyeshme të momentit ndërkombëtar në favor të iniciativës së autonomisë së Marokut. Bourita kujtoi se drejtimi i përcaktuar nga Mbreti Mohammed VI është të shkohet përtej menaxhimit të thjeshtë të mosmarrëveshjes dhe të sjellë një ndryshim thelbësor në parametrat e procesit politik.
Nga kjo perspektivë, rezoluta e re kishte për qëllim të sqaronte përfundimisht bazën e negociatave, objektivat e tyre, palët e përfshira dhe situatën humanitare në kampet e Tindouf, duke u bazuar në Rezolutën 2797 të vitit 2025.
Kreu i diplomacisë marokene ia atribuoi përgjegjësinë për përfundimin e mandatit të MINURSO-s Rusisë , duke vënë në dukje se dështimi për ta rinovuar atë ishte një pasojë e drejtpërdrejtë e vetos së Moskës. Ai gjithashtu kujtoi se Shtetet e Bashkuara, nga ana tjetër, kishin bllokuar propozimin e Rusisë për një zgjatje të thjeshtë teknike të misionit, e cila u konsiderua e papajtueshme me momentumin e ri politik.
Në frontin operacional, Bourita njoftoi se prania e MINURSO-s në provincat jugore të Mbretërisë do të duhej të merrte fund, me tërheqjen graduale të personelit, automjeteve, pajisjeve dhe emblemave të Kombeve të Bashkuara.
Procesi do të koordinohet me zyrën e Sekretarit të Përgjithshëm të OKB-së dhe Departamentin e Operacioneve të Paqes. Ministri siguroi se Maroku do të garantonte një tërheqje të rregullt dhe shembullore, duke ofruar kohën dhe burimet e nevojshme dhe duke theksuar se operacioni nuk duhet të konsiderohet si një dëbim i misionit.
Bourita theksoi se zhdukja e pranisë fizike të MINURSO-s dhe procedurat periodike që lidhen me rinovimin e mandatit të saj përfaqësojnë një ndryshim të rëndësishëm, si politikisht ashtu edhe simbolikisht. Sipas ministrit, dy nga faktorët kryesorë që kontribuojnë në ndërkombëtarizimin e çështjes së Saharasë Perëndimore po hiqen: prania e misionit në terren dhe takimet periodike të Këshillit të Sigurimit për të rinovuar mandatin e tij dhe për të shqyrtuar raportet e tij.
Megjithatë, fundi i MINURSO-s nuk do të thotë, sqaroi ai, se Maroku po e braktis armëpushimin. Rabati mbetet plotësisht i përkushtuar për të respektuar marrëveshjen e 6 shtatorit 1991, e cila konsiderohet si një angazhim i veçantë politik dhe ligjor nga mekanizmi ndërkombëtar i ngarkuar me monitorimin e saj.
Ministri riafirmoi gjithashtu forcën e marrëdhënieve të Mbretërisë me Kombet e Bashkuara, duke theksuar se mosrinovimi i misionit nuk përjashton vazhdimin e përpjekjeve diplomatike për të arritur një zgjidhje politike, potencialisht përmes iniciativave dhe marrëveshjeve të reja negociuese.
Lidhur me të ardhmen e procesit, Bourita përsëriti se plani i autonomisë i paraqitur nga Maroku në vitin 2007 mbetet propozimi përfundimtar i Mbretërisë dhe pika qendrore e referencës për zgjidhjen e mosmarrëveshjes. Megjithatë, ai shpjegoi se rifillimi i negociatave do të kërkojë një ripërcaktim të qartë të parametrave dhe palëve të përfshira, në përputhje me realitetin e ri politik dhe diplomatik.
Sipas Bouritës, mosrinovimi i mandatit të MINURSO-s nuk përfaqëson një hap prapa, por më tepër një përshpejtim të procesit drejt zgjidhjes përfundimtare të një mosmarrëveshjeje që ka zgjatur për gati pesëdhjetë vjet. /italpress/