Nga Ylli Pata
Fabula e qeverisë teknike, edhe pse u ka mbirë në bark, në radhë të parë mbështetësve të opozitës, por edhe publikut, është kthyer në një parodi politike.
E cila ka ardhur si precedent politik në Shqipëri, sa herë ka pasur kriza të rënda që kanë tronditur vendin politikisht.
Qeveria e fundit teknike ishte kabineti veror e qershor-shtator 2017, ku i vetmi ministër që është sot në politikë është Gazment Bardhi.
I cili ishte ministër i Drejtësisë së Edi Ramës pas natës së 17 majit, kur ndodhi marrëveshja e famshme me Lulzim Bashën.
Por “oreksi” i PD-së për qeverinë teknike ka vazhduar pas çdo zgjedhje parlamentare apo vendore, nërkohë që pas 11 majit, pikun e pati në 6 muajt e fundit, kur u vu në jetë plani i ashtuquajtur Ramaduro.
E fikur përkohësisht si pasojë e ftesës së Donald Trump për Edi Ramënn ë Bordin e Paqes dhe vizitës në Izrael, fabula pritet të riaktivizohet pas vendimit të Kushtetueses dhe Këshillit të Mandateve për rastin Balluku.
Ku sipas të gjitha gjasave do të riazhornohet plani i sherrit në Kuvend, foltoreve të së së hënës dhe protestave kombëtare. Që siç tha një deputet i PD-së, do të kenë vendime fatale dhe të forta.
Por, meqë “Duam qeveri teknike” është jo vetëm një dëshirë e kërkesë, por një manifest politik i PD-së, përse kjo e fundit nuk e ngre vetë një “qeveri teknike” të sajën në hije?
Qeveri, e cila bën sens dhe nuk do të ketë rrezikun e konkurrencës me “qeverinë Pilinçi”, pasi çdo opozitë serioze në Europë, e ka një kabinet në hije që përballet sy më sy me ministrat e qeverisë.
Një qeveri teknike e opozitës, do të tregonte përpara publikut se cila është ideja apo vizioni politik i PD-së për konfigurimin e një kabineti që të shikohet si alternativë ndaj qeverisë.
Një kabinet, i cili nga forma dhe personazhet që përmban, do të fliste shumë më tepër sesa zhurme e përplasjet në Kuvend apo panele.
Ndërkaq, “ministrat e qeverisë teknike” të flisnin sipas “dikastereve” që mbulojnë duke shpallur idetë e tyre të drejtimit apo menaxhimit, sipas çështjeve. Duke bërë betejë e duel real në Kuvend me anëtarët e qeverisë, e kështu i bëjnë një dobie dhe mbështetësve të opozitës, por edhe bëjnë një debat më të formësuar në publik.
Pastaj, edhe nëse krijohen kushtet për shumë të dashurën qeveri teknike në realitet, publiku e ka të qartë pak a shumë se cila është ideja e opozitës për ministrat e saj. Jo si në 2017-n, kur ministrat dolën si papritur nga xhepi i Lulit, pasi ja kishte paketuar doktori. Një nga të cilët e njohim pasi sot opozita e ka numrin dy dhe njeriun kryesor në Parlament.
